аўтарамонт

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова аўтарамонт
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	аўтарамо́нт мн. аўтарамо́нты
Родны каго? чаго?	аўтарамо́нту мн. аўтарамо́нтаў
Давальны каму? чаму?	аўтарамо́нту мн. аўтарамо́нтам
Вінавальны каго? што?	аўтарамо́нт мн. аўтарамо́нты
Творны кім? чым?	аўтарамо́нтам мн. аўтарамо́нтамі
Месны у кім? у чым?	аўтарамо́нце мн. аўтарамо́нтах
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

пры́шлае — прышласць, будучыня

Спадзявацца на прышлае.

канечне / канешне — гэта абавязкова
а «конечно, разумеется» — гэта вядома (ж), а як жа (анягож), безумоўна, бясспрэчна (відавочна), несумненна (несумнеўна), натуральна, (само сабой) зразумела, а ўжо ж

ну а то ж!

aŭtaramont — беларуская лацінка

Слова аўтарамонт (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: