аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік

drukarnik.app

ў
і
аўтаратацы́йны — прыметнік а́ўтарка — назоўнік
канцэпт

аўтаратацыя

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова аўтаратацыя
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?
аўтарата́цыя

мн.  аўтарата́цыі
Родны
каго? чаго?
аўтарата́цыі

мн.  аўтарата́цый
Давальны
каму? чаму?
аўтарата́цыі

мн.  аўтарата́цыям
Вінавальны
каго? што?
аўтарата́цыю

мн.  аўтарата́цыі
Творны
кім? чым?
аўтарата́цыяй, аўтарата́цыяю

мн.  аўтарата́цыямі
Месны
у кім? у чым?
аўтарата́цыі

мн.  аўтарата́цыях
Клічная форма

мн. 

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Хто па гарэлку часта ходзіць, той сам сабе шкодзіць.
Хто п'е, той доўга не жыве.
Вада жывіць, а гарэлка губіць.


— Чаму вы атруцілі суседзяў?
— У краме сказалі, што атручваць тараканаў лепш разам з суседзямі.


aŭtaratacyja — беларуская лацінка

Слова аўтаратацыя (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік аўтаратацыя — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове аўтарка + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


аўтарамо́нтны (12)

(9) дэната́цыя

аўтараскіда́льнік (16)

(7) рата́цыя

аўтаратацы́йны (13)

(11) мутарата́цыя

а́ўтарка (7)

(10) гідрата́цыя

аўтаркі́чны (10)

(15) гіпергідратацыя

аўтаркі́я (8)

(12) дэгідрата́цыя


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

сабака не кусае