аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова аўтаратацыя
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
аўтарата́цыя мн. аўтарата́цыі |
| Родны каго? чаго? |
аўтарата́цыі мн. аўтарата́цый |
| Давальны каму? чаму? |
аўтарата́цыі мн. аўтарата́цыям |
| Вінавальны каго? што? |
аўтарата́цыю мн. аўтарата́цыі |
| Творны кім? чым? |
аўтарата́цыяй, аўтарата́цыяю мн. аўтарата́цыямі |
| Месны у кім? у чым? |
аўтарата́цыі мн. аўтарата́цыях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хто па гарэлку часта ходзіць, той сам сабе шкодзіць.
Хто п'е, той доўга не жыве.
Вада жывіць, а гарэлка губіць.
— Чаму вы атруцілі суседзяў?
— У краме сказалі, што атручваць тараканаў лепш разам з суседзямі.
aŭtaratacyja — беларуская лацінка
Слова аўтаратацыя (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік аўтаратацыя — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове аўтарка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› аўтарамо́нтны (12)
(9) дэната́цыя ‹
› аўтараскіда́льнік (16)
(7) рата́цыя ‹
› аўтаратацы́йны (13)
(11) мутарата́цыя ‹
› а́ўтарка (7)
(10) гідрата́цыя ‹
› аўтаркі́чны (10)
(15) гіпергідратацыя ‹
› аўтаркі́я (8)
(12) дэгідрата́цыя ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.