аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова аўтарота
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
аўтаро́та мн. аўтаро́ты |
| Родны каго? чаго? |
аўтаро́ты мн. аўтаро́т |
| Давальны каму? чаму? |
аўтаро́це мн. аўтаро́там |
| Вінавальны каго? што? |
аўтаро́ту мн. аўтаро́ты |
| Творны кім? чым? |
аўтаро́тай, аўтаро́таю мн. аўтаро́тамі |
| Месны у кім? у чым? |
аўтаро́це мн. аўтаро́тах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
хадзі́ць як бэ́йбас — пра гультаяватага хлопца
Усе чакалі чорнага лебедзя, а прыляцеў рыжы.
aŭtarota — беларуская лацінка
Слова аўтарота (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік аўтарота — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове аўтарскія + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› аўтаркі́я (8)
(6) гаро́та ‹
› аўтаркты́чны (11)
(6) гаро́та ‹
› аўтаро́лер (9)
(6) жаро́та ‹
› а́ўтарска-індывідуа́льны (22)
(10) разведро́та ‹
› а́ўтарскі (8)
(5) кро́та ‹
› а́ўтарскія (9)
(7) макро́та ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.