аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова аўтарызіна
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
аўтарызі́на мн. аўтарызі́ны |
| Родны каго? чаго? |
аўтарызі́ны мн. аўтарызі́н |
| Давальны каму? чаму? |
аўтарызі́не мн. аўтарызі́нам |
| Вінавальны каго? што? |
аўтарызі́ну мн. аўтарызі́ны |
| Творны кім? чым? |
аўтарызі́най, аўтарызі́наю мн. аўтарызі́намі |
| Месны у кім? у чым? |
аўтарызі́не мн. аўтарызі́нах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Горкая праца, ды хлеб ад яе салодкі.
Бацька: Сынку, цябе ўсынавілі.
Сын: Што?! Я ведаў гэта! Я хачу сустрэцца са сваімі біялагічнымі бацькамі!
Бацька: Мы твае біялагічныя бацькі. Цяпер збірайся, новыя забяруць цябе праз 20 хвілін.
aŭtaryzina — беларуская лацінка
Слова аўтарызіна (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік аўтарызіна — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове аўтарынак + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› аўтарызатар (11)
(7) хмызі́на ‹
› аўтарызацыйны (13)
(6) рызі́на ‹
› аўтарыза́цыя (11)
(10) пенарызі́на ‹
› аўтарызо́ваны (12)
(7) дрызі́на ‹
› аўтарызо́ваны (12)
(11) мотадрызі́на ‹
› аўтарызо́ваны (12)
(11) аўтадрызі́на ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.