аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова трапалка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
трапа́лка мн. трапа́лкі |
| Родны каго? чаго? |
трапа́лкі мн. трапа́лак |
| Давальны каму? чаму? |
трапа́лцы мн. трапа́лкам |
| Вінавальны каго? што? |
трапа́лку мн. трапа́лкі |
| Творны кім? чым? |
трапа́лкай, трапа́лкаю мн. трапа́лкамі |
| Месны у кім? у чым? |
трапа́лцы мн. трапа́лках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Ад ляноты чакай бядоты.
Праца гадуе, а гультайства марнуе.
Дзе шчырая праца, там густа, а дзе лянота — пуста.
беларусы не кажуць идёт — яны кажуць добре
і гэта вельмі-вельмі добреtrapalka — беларуская лацінка
Слова трапалка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік трапалка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове трапалон + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› траншэякапальнік (16)
(13) буракакапа́лка ‹
› тра́п (4)
(12) землекапа́лка ‹
› трапа́к (6)
(9) перапа́лка ‹
› трапало́н (8)
(12) лёнатрапа́лка ‹
› трапа́льна-расчэ́свальны (22)
(12) льнотрапа́лка ‹
› трапа́льны (9)
(13) ільнотрапа́лка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Шклянка — для вады. Кантовая шклянка — гранёный стакан.
Конаўка — металічная пасудзіна з ручкай для піцця вады.
Кубак — невялікая, звычайна з ручкай, пасудзіна з гліны ці фарфору для піцця (па-польску філіжанка). У ВКЛ казалі не фарфоравы, а парцалянавы кубак. Аднаразовы кубачак — одноразовый стаканчик.
Келіх — вялікая, звычайна высокая чарка для віна.
Чара — пасудзіна для піцця віна (паэтычнае слова).
Куфель, кухаль — бакал для піва. (?) куфаль
Чарка — невялікая шклянка, прызначаная для піцця спіртных напіткаў (стопка).
Кілішак — чарка на ножцы («міні-келіх»).