трохгучнасць

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне

праскланяць слова трохгучнасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	трохгу́чнасць мн. трохгу́чнасці
Родны каго? чаго?	трохгу́чнасці мн. трохгу́чнасцяў, трохгу́чнасцей
Давальны каму? чаму?	трохгу́чнасці мн. трохгу́чнасцям
Вінавальны каго? што?	трохгу́чнасць мн. трохгу́чнасці
Творны кім? чым?	трохгу́чнасцю мн. трохгу́чнасцямі
Месны у кім? у чым?	трохгу́чнасці мн. трохгу́чнасцях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Калі Бог злучыць, то ніхто не разлучыць.

— Вы будзеце ўдзельнічаць у групавушцы?
— А хто ўдзельнічае?
— Вы, я і ваша жонка.
— Вы што, здурнелі?!
— Ну, тады я вас выкрэсліваю.

trochhučnasć — беларуская лацінка

Слова трохгучнасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік трохгучнасць — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове трохгучча + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0

Навігатар

› трохграшо́вы (11)

(11) бязгу́чнасць ‹

› трохгу́бы (8)

(10) сугу́чнасць ‹

› трохгучанне (11)

(12) несугу́чнасць ‹

трохгу́чнасць (12)

› трохгу́чны (9)

(8) ку́чнасць ‹

› трохгу́чча (9)

(10) даку́чнасць ‹

› трохдзве́рны (11)

(8) лу́чнасць ‹

Мемчыкі

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

Давайце нарэшце запомнім.
Беларуская памяншальная форма для піва — піўцо, зафіксавана ўва ўсіх нармальных слоўніках. Не расейскае «піўко», а «піўцо». Дзякуй.
Так пісаў Бядуля, Брыль, Лужанін і г. д.
Twitter: @paczvarny