STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова трохполка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
трохпо́лка мн. трохпо́лкі |
| Родны каго? чаго? |
трохпо́лкі мн. трохпо́лак |
| Давальны каму? чаму? |
трохпо́лцы мн. трохпо́лкам |
| Вінавальны каго? што? |
трохпо́лку мн. трохпо́лкі |
| Творны кім? чым? |
трохпо́лкай, трохпо́лкаю мн. трохпо́лкамі |
| Месны у кім? у чым? |
трохпо́лцы мн. трохпо́лках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
прочкі — пакіданне на некаторы час сваёй хаты, сям'і з прычыны нязгоды, неладоў
ісці ў прочкі — сыходзіць з дому, не ўжыўшыся з мужам або жонкай
сабрацца (пайсці) у прочкі — звычайна пайсці ад мужа; пакінуць сям’ю, сваю хату з прычыны неладоў
Пяць стадый прыняцця ў беларусаў:
А можа так і трэба.
А можа так і трэба.
А можа так і трэба.
А можа так і трэба.
А можа так і трэба.
trochpolka — беларуская лацінка
Слова трохполка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік трохполка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове трохполле + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› трохпла́нны (10)
(12) авіяпрапо́лка ‹
› трохпластавы́ (12)
(7) супо́лка ‹
› трохпласто́вы (12)
(10) літсупо́лка ‹
› трохпо́лле (9)
(5) со́лка ‹
› трохпо́льны (10)
(10) хлебасо́лка ‹
› трохпрагра́мны (13)
(7) засо́лка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
