STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова трохрублёўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
трохрублё́ўка мн. трохрублё́ўкі |
| Родны каго? чаго? |
трохрублё́ўкі мн. трохрублё́вак |
| Давальны каму? чаму? |
трохрублё́ўцы мн. трохрублё́ўкам |
| Вінавальны каго? што? |
трохрублё́ўку мн. трохрублё́ўкі |
| Творны кім? чым? |
трохрублё́ўкай, трохрублё́ўкаю мн. трохрублё́ўкамі |
| Месны у кім? у чым? |
трохрублё́ўцы мн. трохрублё́ўках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Пад чужую дудку паскачаш — потым адплачаш.
— Вы будзеце ўдзельнічаць у групавушцы?
— А хто ўдзельнічае?
— Вы, я і ваша жонка.
— Вы што, здурнелі?!
— Ну, тады я вас выкрэсліваю.
trochrublioŭka — беларуская лацінка
Слова трохрублёўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік трохрублёўка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове трохрэбернік + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› трохра́ўндавы (12)
(11) сторублёўка ‹
› трохрублё́вы (11)
(15) пяцісо́трублёўка ‹
› тро́хрублёвы (11)
(11) паўрублё́ўка ‹
› трохру́кі (8)
(6) глё́ўка ‹
› трохрухавіко́вы (14)
(11) выгандлё́ўка ‹
› трохрэ́бернік (12)
(8) рыдлё́ўка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
