аўтасуправаджэнне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова аўтасуправаджэнне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	аўтасуправаджэ́нне мн. аўтасуправаджэ́нні
Родны каго? чаго?	аўтасуправаджэ́ння мн. аўтасуправаджэ́нняў
Давальны каму? чаму?	аўтасуправаджэ́нню мн. аўтасуправаджэ́нням
Вінавальны каго? што?	аўтасуправаджэ́нне мн. аўтасуправаджэ́нні
Творны кім? чым?	аўтасуправаджэ́ннем мн. аўтасуправаджэ́ннямі
Месны у кім? у чым?	аўтасуправаджэ́нні мн. аўтасуправаджэ́ннях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

дадай у свой лексікон і працоўны чат:
даўбешка — пра тупога, някемлівага чалавека
доўбня / даўбня — пра няцямкага, дурнога чалавека
тупы як абух — някемлівы, неразумны

вандроўка па сінонімах

Калі мне не падабаюцца алівы — я іх не ем. Я не заходжу да аліў на старонку, не цікаўлюся іхным жыццём і не абмяркоўваю гэтыя сраныя алівы.

І я зусім не пра алівы.

aŭtasupravadžennie — беларуская лацінка

Слова аўтасуправаджэнне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: