трышчэнне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова трышчэнне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	трышчэ́нне мн. трышчэ́нні
Родны каго? чаго?	трышчэ́ння мн. трышчэ́нняў
Давальны каму? чаму?	трышчэ́нню мн. трышчэ́нням
Вінавальны каго? што?	трышчэ́нне мн. трышчэ́нні
Творны кім? чым?	трышчэ́ннем мн. трышчэ́ннямі
Месны у кім? у чым?	трышчэ́нні мн. трышчэ́ннях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Не той наперадзе, што абагнаў, а той наперадзе, што за сабою цягне.

А дранікі смажаць ці пякуць?

Маці ля печы старанна Дранікі з бульбы пячэ. (Смагаровіч)
Назаўтра раніцай, яшчэ Сцепаніда не ўправілася напячы драчонікаў, як у дзедаву хату зайшоў старшыня калгаса. (Рылько)

tryščennie — беларуская лацінка

Слова трышчэнне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: