Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

трэска, -і, ДМ -сцы; Родны склон мн. -сак; жаночы род
Тонкі кусок дрэва, адчасаны ад бервяна, палена і пад.; шчэпка. Доўгая белая трэска круцілася з-пад сякеры. ← Ігнат Дуброўскі. Пахне свежымі трэскамі, стружкамі, пілавіннем, смалою — мусіць, кожны зможа ўявіць, які водар дрэва стаіць навокал, калі адразу ставіцца столькі новых зрубаў! ← Янка Сіпакоў. Паволі, роўна чахкае яго бывалая сякера, плазуючы бервяно, і не трэскі ляцяць, а адганяецца ад бервяна суцэльная і доўгая, як дошка, трэска. ← Янка Брыль. От яна [дзяўчына] спынілася, разаслала на зямлю дзяругу і пачала выбіраць і класці на яе большыя трэскі. ← Кузьма Чорны.

❌

трэска

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова трэска
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	трэ́ска мн. трэ́скі
Родны каго? чаго?	трэ́скі мн. трэ́сак
Давальны каму? чаму?	трэ́сцы мн. трэ́скам
Вінавальны каго? што?	трэ́ску мн. трэ́скі
Творны кім? чым?	трэ́скай, трэ́скаю мн. трэ́скамі
Месны у кім? у чым?	трэ́сцы мн. трэ́сках
Клічная форма	— мн. —

Арбітальная хуткасць Сонца 217 км/с. Каб зрабіць адзін абарот вакол Галактычнага цэнтра, трэба 250 мільёнаў гадоў.

Ну і які сэнс спяшацца?

Слова трэска (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік трэска — у родным, давальным, творным і месным склоне

Навігатар

Мемчыкі

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

не щадить никого — не даваць літасці нікому (не шкадаваць нікога)