STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова туйка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ту́йка мн. ту́йкі |
| Родны каго? чаго? |
ту́йкі мн. ту́ек |
| Давальны каму? чаму? |
ту́йцы мн. ту́йкам |
| Вінавальны каго? што? |
ту́йку мн. ту́ек |
| Творны кім? чым? |
ту́йкай, ту́йкаю мн. ту́йкамі |
| Месны у кім? у чым? |
ту́йцы мн. ту́йках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
латру́га
1. гультай, лайдак, абібок, лодар; цяльпук
2. п'яніца, алкаголік, выпівака, жлукта, мачыляпа, (?) п'янчэла
— Здароў, што робіш?
— Беляшы ем, матулька напякла.
— Ты ж сказаў, што не ясі пасля шасці.
— Ну вось гэты шосты. Пасля яго не буду.
tujka — беларуская лацінка
Слова туйка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік туйка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове тук + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› тузяну́цца (9)
(5) жу́йка ‹
› тузяну́ць (8)
(8) буржу́йка ‹
› туі́зл (5)
(7) палу́йка ‹
› ту́йкацца (8)
(5) чу́йка ‹
› ту́к (3)
(9) самады́йка ‹
› тук-ту́к (7)
(8) сагды́йка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
