STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова тулава
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ту́лава мн. ту́лавы |
| Родны каго? чаго? |
ту́лава мн. ту́лаваў |
| Давальны каму? чаму? |
ту́лаву мн. ту́лавам |
| Вінавальны каго? што? |
ту́лава мн. ту́лавы |
| Творны кім? чым? |
ту́лавам мн. ту́лавамі |
| Месны у кім? у чым? |
ту́лаве мн. ту́лавах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Пад чужую дудку паскачаш — потым адплачаш.
канечне / канешне — гэта абавязкова
а «конечно, разумеется» — гэта вядома (ж), а як жа (анягож), безумоўна, бясспрэчна (відавочна), несумненна (несумнеўна), натуральна, (само сабой) зразумела, а ўжо ж
tulava — беларуская лацінка
Слова тулава (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік тулава — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове тулбар + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› ту́кнуць (7)
(8) Дзя́тлава ‹
› ту́л (3)
(6) булава́ ‹
› Ту́ла (4)
(11) вібрабулава ‹
› ту́лам (5)
(10) паганялава ‹
› ту́лаўны (7)
(11) антыспа́мава ‹
› ту́лаўскі (8)
(11) парэфо́рмава ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
