аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова туман
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
тума́н мн. тума́ны |
| Родны каго? чаго? |
тума́ну мн. тума́наў |
| Давальны каму? чаму? |
тума́ну мн. тума́нам |
| Вінавальны каго? што? |
тума́н мн. тума́ны |
| Творны кім? чым? |
тума́нам мн. тума́намі |
| Месны у кім? у чым? |
тума́не мн. тума́нах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
сядун — чалавек, які вядзе маларухомы лад жыцця, нерухавы, бяздзейны, пасіўны; дамасед
— Як думаеце, чорны перыяд у маім жыцці калі-небудзь скончыцца?
— Безумоўна, вы ж не вечны.
tuman — беларуская лацінка
Слова туман (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік туман — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове туман + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› тума́к (5)
(4) ума́н ‹
› тума́к (5)
(6) шоума́н ‹
› тума́к (5)
(6) тру́ман ‹
› тума́навы (8)
(7) ка́ўфман ‹
› туманападо́бны (13)
(6) лахма́н ‹
› тума́ненне (9)
(7) брахма́н ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Дзевяць слоў з дзесяці маюць літару А.
Матчына мова, яна такая.