мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
тупатня́ — назоўнік тупаце́ць — дзеяслоў
канцэпт

тупаценне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова тупаценне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 тупаце́нне

мн.  тупаце́нні
Родны
каго? чаго?		 тупаце́ння

мн.  тупаце́нняў
Давальны
каму? чаму?		 тупаце́нню

мн.  тупаце́нням
Вінавальны
каго? што?		 тупаце́нне

мн.  тупаце́нні
Творны
кім? чым?		 тупаце́ннем

мн.  тупаце́ннямі
Месны
у кім? у чым?		 тупаце́нні

мн.  тупаце́ннях
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Усё жыццё авечка ваўкоў баялася, а з'еў яе пастух.

грузінская прыказка

весь мир: депрессия
беларусы: роспач, маркота, клопат, журба, туга, смутак, нядоля, жалоба, скруха, збянтэжанасць, сум


tupaciennie — беларуская лацінка

Слова тупаценне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік тупаценне — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове тупая + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› тупаткі́ (7)

(10) прапаценне ‹

› тупатлі́вы (9)

(10) храпаце́нне ‹

› тупатня́ (7)

(9) шапаце́нне ‹

› тупаце́ць (8)

(10) хлюпаце́нне ‹

› ту́паць (6)

(9) страце́нне ‹

› тупа́я (5)

(7) хаце́нне ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

тварацап і хлопчык