STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова тупіца
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
тупі́ца мн. тупі́цы |
| Родны каго? чаго? |
тупі́цы мн. тупі́ц |
| Давальны каму? чаму? |
тупі́цы мн. тупі́цам |
| Вінавальны каго? што? |
тупі́цу мн. тупі́ц |
| Творны кім? чым? |
тупі́цай, тупі́цаю мн. тупі́цамі |
| Месны у кім? у чым? |
тупі́цы мн. тупі́цах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
прочкі — пакіданне на некаторы час сваёй хаты, сям'і з прычыны нязгоды, неладоў
ісці ў прочкі — сыходзіць з дому, не ўжыўшыся з мужам або жонкай
сабрацца (пайсці) у прочкі — звычайна пайсці ад мужа; пакінуць сям’ю, сваю хату з прычыны неладоў
Бачыла парачку, яны былі на прабежцы, трымаліся за рукі — і гэта дало мне надзею, што аднойчы я сустрэну каго-небудзь, з кім мы зможам разам такія парачкі ненавідзець.
tupica — беларуская лацінка
Слова тупіца (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік тупіца — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове тупіца + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› тупіко́ва (8)
(5) спі́ца ‹
› тупіко́васць (11)
(8) краспіца ‹
› тупіко́вы (8)
(6) купі́ца ‹
› тупі́цца (7)
(7) сту́піца ‹
› тупі́ць (6)
(8) скрыпі́ца ‹
› тупічо́к (7)
(6) рэ́піца ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
