тургар

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова тургар
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	ту́ргар мн. ту́ргары
Родны каго? чаго?	ту́ргару мн. ту́ргараў
Давальны каму? чаму?	ту́ргару мн. ту́ргарам
Вінавальны каго? што?	ту́ргар мн. ту́ргары
Творны кім? чым?	ту́ргарам мн. ту́ргарамі
Месны у кім? у чым?	ту́ргары мн. ту́ргарах
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

мянці́ць — што, чым і без дапаўнення — гаварыць многа і без толку, гаварыць бязглуздзіцу; трапацца, лапатаць
мянта́шка — пра таго, хто многа і без толку гаворыць; трапло (пераноснае значэнне)

Языкі быццам з прывязі пазрываліся і мянцілі немаведама што. (Сабаленка)

Мужык лячыўся ад заафіліі, але ўсе яго намаганні пайшлі кату пад хвост.

turhar — беларуская лацінка

Слова тургар (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: