STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова туф
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ту́ф мн. ту́фы |
| Родны каго? чаго? |
ту́фу мн. ту́фаў |
| Давальны каму? чаму? |
ту́фу мн. ту́фам |
| Вінавальны каго? што? |
ту́ф мн. ту́фы |
| Творны кім? чым? |
ту́фам мн. ту́фамі |
| Месны у кім? у чым? |
ту́фе мн. ту́фах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Памалу едучы, далей будзеш.
ад таго месца, куды едзешУ зборніку беларускіх прыказак і прымавак ёсць прыказка з назоўнікам бусел: Дзе бусел вядзецца — там шчаслівае месца. Бусел, паводле даўніх народных вераванняў, лічыўся птушкай свяшчэннай. Той хаце, на якой або паблізу якой бусел ладзіць сваё гняздо, ён прыносіць шчасце.
tuf — беларуская лацінка
Слова туф (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік туф — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове туфабетон + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› тутуняво́дчы (11)
(3) пу́ф ‹
› тутэ́йшасць (10)
(9) ватарпру́ф ‹
› тутэ́йшы (7)
(9) ватэрпру́ф ‹
› туфабето́н (9)
(4) шту́ф ‹
› ту́фавы (6)
(11) крышталяту́ф ‹
› туфала́ва (8)
(6) Ка́рдыф ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
