тычачка

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова тычачка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	ты́чачка мн. ты́чачкі
Родны каго? чаго?	ты́чачкі мн. ты́чачак
Давальны каму? чаму?	ты́чачцы мн. ты́чачкам
Вінавальны каго? што?	ты́чачку мн. ты́чачкі
Творны кім? чым?	ты́чачкай, ты́чачкаю мн. ты́чачкамі
Месны у кім? у чым?	ты́чачцы мн. ты́чачках
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).

Але лёс склаўся так, што хрусць — і ўсё ціп-топ.

перакруткі

tyčačka — беларуская лацінка

Слова тычачка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: