аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова тычачка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ты́чачка мн. ты́чачкі |
| Родны каго? чаго? |
ты́чачкі мн. ты́чачак |
| Давальны каму? чаму? |
ты́чачцы мн. ты́чачкам |
| Вінавальны каго? што? |
ты́чачку мн. ты́чачкі |
| Творны кім? чым? |
ты́чачкай, ты́чачкаю мн. ты́чачкамі |
| Месны у кім? у чым? |
ты́чачцы мн. ты́чачках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).
Але лёс склаўся так, што хрусць — і ўсё ціп-топ.
перакруткіtyčačka — беларуская лацінка
Слова тычачка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік тычачка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове тыч-ін + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› ты́цнуцца (8)
(8) гу́шчачка ‹
› ты́цнуць (7)
(7) мы́чачка ‹
› тыч-і́н (6)
(11) сястры́чачка ‹
› тычачкавы (9)
(7) рэ́чачка ‹
› ты́чка (5)
(6) я́чачка ‹
› тычкава́нне (10)
(9) люга́шачка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.