мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
аўты́ст — назоўнік аўты́чнасць — назоўнік
канцэпт

аўтыстка

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова аўтыстка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 аўты́стка

мн.  аўты́сткі
Родны
каго? чаго?		 аўты́сткі

мн.  аўты́стак
Давальны
каму? чаму?		 аўты́стцы

мн.  аўты́сткам
Вінавальны
каго? што?		 аўты́стку

мн.  аўты́стак
Творны
кім? чым?		 аўты́сткай, аўты́сткаю

мн.  аўты́сткамі
Месны
у кім? у чым?		 аўты́стцы

мн.  аўты́стках
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Будзе й на крапіву мароз.


Патолагаанатам памёр, але ўсё роўна паехаў на працу.


aŭtystka — беларуская лацінка

Слова аўтыстка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік аўтыстка — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове аўтычнасць + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› аўтыге́нны (9)

(12) пашпарты́стка ‹

› аўты́зм (6)

(10) афарты́стка ‹

› аўты́ст (6)

(12) парашуты́стка ‹

› аўты́чнасць (10)

(9) альты́стка ‹

› аўты́чны (7)

(11) акульты́стка ‹

› аўтэ́нтык (8)

(11) лібрэты́стка ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

супчык