аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова аўтэнтыфікацыя
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
аўтэнтыфіка́цыя мн. аўтэнтыфіка́цыі |
| Родны каго? чаго? |
аўтэнтыфіка́цыі мн. аўтэнтыфіка́цый |
| Давальны каму? чаму? |
аўтэнтыфіка́цыі мн. аўтэнтыфіка́цыям |
| Вінавальны каго? што? |
аўтэнтыфіка́цыю мн. аўтэнтыфіка́цыі |
| Творны кім? чым? |
аўтэнтыфіка́цыяй, аўтэнтыфіка́цыяю мн. аўтэнтыфіка́цыямі |
| Месны у кім? у чым? |
аўтэнтыфіка́цыі мн. аўтэнтыфіка́цыях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
мянці́ць — што, чым і без дапаўнення — гаварыць многа і без толку, гаварыць бязглуздзіцу; трапацца, лапатаць
мянта́шка — пра таго, хто многа і без толку гаворыць; трапло (пераноснае значэнне)
Як хочацца, так і пішацца!
залатое правілаaŭtentyfikacyja — беларуская лацінка
Слова аўтэнтыфікацыя (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік аўтэнтыфікацыя — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове аўтэнтычнасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› аўтэнтыфікавацца (16)
(13) ідэнтыфіка́цыя ‹
› аўтэнтыфікаваць (15)
(17) самаідэнтыфіка́цыя ‹
› аўтэнтыфікаваць (15)
(17) аўтаідэнтыфікацыя ‹
› аўтэнты́чна (10)
(12) мартыфіка́цыя ‹
› аўтэнты́чнасць (13)
(13) амартыфіка́цыя ‹
› аўтэнты́чны (10)
(12) фартыфіка́цыя ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.