STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова абора
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
або́ра мн. або́ры |
| Родны каго? чаго? |
або́ры мн. або́р |
| Давальны каму? чаму? |
або́ры мн. або́рам |
| Вінавальны каго? што? |
або́ру мн. або́ры |
| Творны кім? чым? |
або́рай, або́раю мн. або́рамі |
| Месны у кім? у чым? |
або́ры мн. або́рах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Відаць па вочках, хто ходзіць па ночках.
пра распусніка— Давайце цанавацца, — сказаў пакупнік хлопцу на рыбным рынку, бо хацеў патаргавацца.
— Ну давайце, — не расслухаў хлопец і палез цалавацца.
abora — беларуская лацінка
Слова абора (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік абора — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове абора + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› або́лтус (7)
(5) мы́мра ‹
› або́лтух (7)
(4) Бо́ра ‹
› або́р (4)
(4) бо́ра ‹
› або́рачка (8)
(8) прытво́ра ‹
› або́рачны (8)
(8) прытво́ра ‹
› або́рваць (8)
(7) цытво́ра ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
