аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова афаліна
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
афалі́на мн. афалі́ны |
| Родны каго? чаго? |
афалі́ны мн. афалі́н |
| Давальны каму? чаму? |
афалі́не мн. афалі́нам |
| Вінавальны каго? што? |
афалі́ну мн. афалі́н |
| Творны кім? чым? |
афалі́най, афалі́наю мн. афалі́намі |
| Месны у кім? у чым? |
афалі́не мн. афалі́нах |
| Клічная форма | — мн. — |
— Здаецца, вы сказалі, што я вядзьмарка, старая баба, качарга і змяя, — ці праўда гэта?
— Гэта праўда, але я гэтага не казаў.
afalina — беларуская лацінка
Слова афаліна (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік афаліна — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове афанізія + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› афа́кія (6)
(8) адта́ліна ‹
› афакту́раны (10)
(8) Віталі́на ‹
› афакту́раны (10)
(7) сталі́на ‹
› Афана́сій (8)
(8) Міхалі́на ‹
› афанізі́я (8)
(8) сухалі́на ‹
› афаніт (6)
(6) цаліна́ ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.