аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
субстантываваны
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
ад’ектыўны тып скланення
праскланяць слова убогая
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік
ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ж.
убо́гая
м. — н. — мн. убо́гія |
| Родны каго? чаго? |
ж.
убо́гай
м. — н. — мн. убо́гіх |
| Давальны каму? чаму? |
ж.
убо́гай
м. — н. — мн. убо́гім |
| Вінавальны каго? што? |
ж.
убо́гую
м. — н. — мн. убо́гіх |
| Творны кім? чым? |
ж.
убо́гай, убо́гаю
м. — н. — мн. убо́гімі |
| Месны у кім? у чым? |
ж.
убо́гай
м. — н. — мн. убо́гіх |
скарбніца
джгаць
1. Калоць, раніць джалам (пра насякомых); кусаць (пра змей). // Апякаць (пра крапіву, мароз).
2. Хутка ісці, бегчы; імчацца.
Правільна казаць «едзь», але калі мне хтосьці скажа «ехай на мора, я ўсё аплачу», то я паехаю.
ubohaja — беларуская лацінка
Слова убогая (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік убогая — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове убогі + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› убо́га (5)
(8) чарня́вая ‹
› убо́га-марко́тны (14)
(4) Ага́я ‹
› убо́гасць (8)
(7) дарага́я ‹
› убо́генькі (9)
(7) малада́я ‹
› убо́гі (5)
(8) з'е́зджая ‹
› убо́гі (5)
(9) прае́зджая ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Геральдыка Беларусі ад нейрасеткі: Віцебск