уверчванне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова уверчванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	уве́рчванне мн. уве́рчванні
Родны каго? чаго?	уве́рчвання мн. уве́рчванняў
Давальны каму? чаму?	уве́рчванню мн. уве́рчванням
Вінавальны каго? што?	уве́рчванне мн. уве́рчванні
Творны кім? чым?	уве́рчваннем мн. уве́рчваннямі
Месны у кім? у чым?	уве́рчванні мн. уве́рчваннях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

пе́сціць во́чы — пра што-н. прыгожае, прыемнае на выгляд

песціць надзею, песціць мару, песціць думкі — жадаць здзяйснення чаго-н. прыемнага; пялегаваць (пераноснае значэнне)

Кожны народ мае хаця б адзін геніяльны твор, і гэты твор — мова.

Алесь Разанаў

uvierčvannie — беларуская лацінка

Слова уверчванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: