угаднік

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова угаднік
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	уга́днік мн. уга́днікі
Родны каго? чаго?	уга́дніка мн. уга́днікаў
Давальны каму? чаму?	уга́дніку мн. уга́днікам
Вінавальны каго? што?	уга́дніка мн. уга́днікаў
Творны кім? чым?	уга́днікам мн. уга́днікамі
Месны у кім? у чым?	уга́дніку мн. уга́дніках
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

З сваёю цаною на кірмаш не едуць.
У чужой бажніцы свечкі не папраўляй.

Горадня — места з Магдэбургскім правам ад 1391 г. На працягу XIV—XVIII стст. горад спрачаўся з Вільняй па багацці і прыгажосці і лічыўся другой сталіцай Вялікага Княства Літоўскага. У Рэчы Паспалітай быў назначаны месцам генеральных соймаў, на якіх абмяркоўваліся пытанні знешняй і ўнутранай палітыкі. У канцы XVIII ст. у Горадні заснавана друкарня, якая выдавала кнігі на беларускай мове.

uhadnik — беларуская лацінка

Слова угаднік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: