STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова удачнік
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
уда́чнік мн. уда́чнікі |
| Родны каго? чаго? |
уда́чніка мн. уда́чнікаў |
| Давальны каму? чаму? |
уда́чніку мн. уда́чнікам |
| Вінавальны каго? што? |
уда́чніка мн. уда́чнікаў |
| Творны кім? чым? |
уда́чнікам мн. уда́чнікамі |
| Месны у кім? у чым? |
уда́чніку мн. уда́чніках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Выйсці хоць і за лапаць, абы не плакаць.
↓
Дзеўкай была — плакала, замуж выйшла — завыла.
Пасля мацоўні я люблю ўмяць дзве шаўрмы… Жартую, не хаджу я ў мацоўню.
udačnik — беларуская лацінка
Слова удачнік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік удачнік — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове удачніца + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› уда́члівы (8)
(15) супрацьло́дачнік ‹
› уда́чна (6)
(15) супрацьло́дачнік ‹
› уда́чнасць (9)
(9) бё́рдачнік ‹
› уда́чніца (8)
(8) бу́дачнік ‹
› уда́чны (6)
(9) няўда́чнік ‹
› удвае́нне (8)
(9) пінжа́чнік ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
