Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

удзел¹, -у, мужчынскі род
Сумесная дзейнасць пры выкананні чаго-н., супрацоўніцтва. Прыняць удзел у выбарах. ▪ Маршрут паходу быў вызначан Букрэем і дзедам Талашом пры жывым удзеле паўстанцаў-партызап. ← Якуб Колас. Міколкавы прыгоды надалей доўга абыходзіліся без удзелу дзеда Астапа. ← Міхась Лынькоў. // Непасрэдныя адносіны, дачыненне да чаго-н. Давесці ўдзел у злачынстве. // Наяўнасць, прысутнасць чаго-н. у чым-н. На ўдзелу голасу і шуму зычныя падзяляюцца на санорныя і шумныя. ← П. Юргелевіч.
удзел², -а, мужчынскі род
гістарычны тэрмін На Русі 12-16 стст. састаўная частка буйных вялікіх княстваў, якая кіравалася членам велікакняжацкай сям'і; удзельнае княства. Зямля Полацкая была багатая і адчувала сілу, каб не лічыць сябе дробным удзелам, пазбаўленым пэўнай аўтаноміі. ← Тарас Хадкевіч.

❌

удзел

гэта

— зямельны ўчастак

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова удзел
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	удзе́л мн. удзе́лы
Родны каго? чаго?	удзе́ла мн. удзе́лаў
Давальны каму? чаму?	удзе́лу мн. удзе́лам
Вінавальны каго? што?	удзе́л мн. удзе́лы
Творны кім? чым?	удзе́лам мн. удзе́ламі
Месны у кім? у чым?	удзе́ле мн. удзе́лах
Клічная форма	— мн. —

Слова удзел (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік удзел — у родным, давальным, творным і месным склоне

удзел

Навігатар

Мемчыкі