STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова афёра
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
афё́ра мн. афё́ры |
| Родны каго? чаго? |
афё́ры мн. афё́р |
| Давальны каму? чаму? |
афё́ры мн. афё́рам |
| Вінавальны каго? што? |
афё́ру мн. афё́ры |
| Творны кім? чым? |
афё́рай, афё́раю мн. афё́рамі |
| Месны у кім? у чым? |
афё́ры мн. афё́рах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Родная зямелька — як зморанаму пасцелька.
— Ах, я зноў хачу ў Парыж!
— О, а вы былі?
— Не, учора таксама хацела.
afiora — беларуская лацінка
Слова афёра (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік афёра — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове аферта + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› аферэнтавы (10)
(8) васьмёра ‹
› аферэ́нтна (9)
(6) сямёра ‹
› аферэ́нтны (9)
(7) бяспё́ра ‹
› афібрынемія (11)
(6) мацё́ра ‹
› афіге́нна (8)
(6) мацё́ра ‹
› афігенны (8)
(14) васемнаццацё́ра ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
