афінаванне

у слоўніках не сустракаецца

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова афінаванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	афінаванне мн. —
Родны каго? чаго?	афінавання мн. —
Давальны каму? чаму?	афінаванню мн. —
Вінавальны каго? што?	афінаванне мн. —
Творны кім? чым?	афінаваннем мн. —
Месны у кім? у чым?	афінаванні мн. —
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

дадай у свой лексікон і працоўны чат:
даўбешка — пра тупога, някемлівага чалавека
доўбня / даўбня — пра няцямкага, дурнога чалавека
тупы як абух — някемлівы, неразумны

вандроўка па сінонімах

— Хто еў з маёй міскі?!
— А хто еў з маёй міскі?!
— Ану сціхлі ўсе! Я яшчэ не накладвала…

afinavannie — беларуская лацінка

У СЛОЎНІКАХ НЯМА