узбрыкванне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова узбрыкванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	узбры́кванне мн. узбры́кванні
Родны каго? чаго?	узбры́квання мн. узбры́кванняў
Давальны каму? чаму?	узбры́кванню мн. узбры́кванням
Вінавальны каго? што?	узбры́кванне мн. узбры́кванні
Творны кім? чым?	узбры́кваннем мн. узбры́кваннямі
Месны у кім? у чым?	узбры́кванні мн. узбры́кваннях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

мянці́ць — што, чым і без дапаўнення — гаварыць многа і без толку, гаварыць бязглуздзіцу; трапацца, лапатаць
мянта́шка — пра таго, хто многа і без толку гаворыць; трапло (пераноснае значэнне)

Языкі быццам з прывязі пазрываліся і мянцілі немаведама што. (Сабаленка)

— Любы, ідзі павячэрай. Ежа на стале.
— Дык пакладзі на талерку.

uzbrykvannie — беларуская лацінка

Слова узбрыкванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: