STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова узбунтоўванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
узбунто́ўванне мн. узбунто́ўванні |
| Родны каго? чаго? |
узбунто́ўвання мн. узбунто́ўванняў |
| Давальны каму? чаму? |
узбунто́ўванню мн. узбунто́ўванням |
| Вінавальны каго? што? |
узбунто́ўванне мн. узбунто́ўванні |
| Творны кім? чым? |
узбунто́ўваннем мн. узбунто́ўваннямі |
| Месны у кім? у чым? |
узбунто́ўванні мн. узбунто́ўваннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
на вуснах мёд, а ў (на) сэрцы лёд у каго — хто-н. знешне ветлівы, далікатны, а спадцішка прычыняе шкоду, непрыемнасці
Ніколі не шукай сваіх аднакласнікаў у інтэрнэтах, не трэба.
uzbuntoŭvannie — беларуская лацінка
Слова узбунтоўванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік узбунтоўванне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове узбуранасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› узбунтава́ны (11)
(14) разбінто́ўванне ‹
› узбунтава́цца (12)
(12) убінто́ўванне ‹
› узбунтава́ць (11)
(15) зашплінто́ўванне ‹
› узбунто́ўвацца (13)
(14) зашпунто́ўванне ‹
› узбунто́ўваць (12)
(14) адшпунто́ўванне ‹
› узбура́льны (10)
(14) загрунто́ўванне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
