афінацыя

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова афінацыя
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	афіна́цыя мн. афіна́цыі
Родны каго? чаго?	афіна́цыі мн. афіна́цый
Давальны каму? чаму?	афіна́цыі мн. афіна́цыям
Вінавальны каго? што?	афіна́цыю мн. афіна́цыі
Творны кім? чым?	афіна́цыяй, афіна́цыяю мн. афіна́цыямі
Месны у кім? у чым?	афіна́цыі мн. афіна́цыях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Праўду бо кажуць: не гані каня дубцом, а гані аўсом.

— Хоць бы раз паклікала мяне з сабой адпачыць.
— Я не адпачываю з жанатымі.
— Я ж твой муж.
— Ніякіх вы́няткаў!

afinacyja — беларуская лацінка

Слова афінацыя (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік афінацыя — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове афініраванне + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0

Навігатар

› афіна́ж (6)

(10) ілюміна́цыя ‹

› афіна́жны (8)

(15) трансілюмінацыя ‹

› афінар (6)

(9) супіна́цыя ‹

афіна́цыя (8)

› афіне́рны (8)

(9) рафіна́цыя ‹

› афіні́раванне (12)

(9) махіна́цыя ‹

› афіні́раваны (11)

(11) аглюціна́цыя ‹

Мемчыкі

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

Давайце нарэшце запомнім.
Беларуская памяншальная форма для піва — піўцо, зафіксавана ўва ўсіх нармальных слоўніках. Не расейскае «піўко», а «піўцо». Дзякуй.
Так пісаў Бядуля, Брыль, Лужанін і г. д.
Twitter: @paczvarny