узгор

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова узгор
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	узго́р мн. узго́ры
Родны каго? чаго?	узго́ра мн. узго́раў
Давальны каму? чаму?	узго́ру мн. узго́рам
Вінавальны каго? што?	узго́р мн. узго́ры
Творны кім? чым?	узго́рам мн. узго́рамі
Месны у кім? у чым?	узго́ры мн. узго́рах
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).

— Колькі было падзелаў Рэчы Паспалітай?
— На тры больш, чым трэба.

uzhor — беларуская лацінка

Слова узгор (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: