афіцына

у слоўніках не сустракаецца

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова афіцына
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	афіцына мн. афіцыны
Родны каго? чаго?	афіцыны мн. афіцын
Давальны каму? чаму?	афіцыне мн. афіцынам
Вінавальны каго? што?	афіцыну мн. афіцыны
Творны кім? чым?	афіцынай, афіцынаю мн. афіцынамі
Месны у кім? у чым?	афіцыне мн. афіцынах
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).

There's an old saying that good fences make good neighbors.

добрыя платы́ — добрыя суседзі

aficyna — беларуская лацінка

У СЛОЎНІКАХ НЯМА