аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова афіцыянт
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
афіцыя́нт мн. афіцыя́нты |
| Родны каго? чаго? |
афіцыя́нта мн. афіцыя́нтаў |
| Давальны каму? чаму? |
афіцыя́нту мн. афіцыя́нтам |
| Вінавальны каго? што? |
афіцыя́нта мн. афіцыя́нтаў |
| Творны кім? чым? |
афіцыя́нтам мн. афіцыя́нтамі |
| Месны у кім? у чым? |
афіцыя́нце мн. афіцыя́нтах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Няма лепшай рэчы, як свіныя плечы.
Лепш за ўсё спаць з афіцыянтамі: яны сапраўды праходзілі медагляд.
— Афіцыянт! Не бачу курыцы ў курыным булёне! Патанула ці што?
— Ну чаму адразу «патанула»? Памылася і пайшла…
aficyjant — беларуская лацінка
Слова афіцыянт (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік афіцыянт — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове афіцыянтачка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› афіцыя́льнасць (13)
(9) паліцыя́нт ‹
› афіцыя́льны (10)
(14) суперпаліцыянт ‹
› афіцыя́льны (10)
(9) міліцыя́нт ‹
› афіцыя́нтачка (12)
(11) бенефіцыя́нт ‹
› афіцыя́нтка (10)
(8) брылья́нт ‹
› афіцыя́нцік (10)
(2) о́т ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.