аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік

drukarnik.app

ў
і
укамплектава́насць — назоўнік укамплектава́ны — прыметнік
канцэпт

укамплектаванне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова укамплектаванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 укамплектава́нне

мн.  укамплектава́нні
Родны
каго? чаго?		 укамплектава́ння

мн.  укамплектава́нняў
Давальны
каму? чаму?		 укамплектава́нню

мн.  укамплектава́нням
Вінавальны
каго? што?		 укамплектава́нне

мн.  укамплектава́нні
Творны
кім? чым?		 укамплектава́ннем

мн.  укамплектава́ннямі
Месны
у кім? у чым?		 укамплектава́нні

мн.  укамплектава́ннях
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

клёпкі ў галаве не стае (не хапае) — пра дурнаватага, з дзівацтвамі чалавека

трэцяй бэлькі нестае; пятае клёпкі бракуе; без пятай дошчачкі; не ўсе дома ў каго (пра дзівака, чалавека ненармальнага, прыдуркаватага)

Карабель не тоне, калі ён на вадзе.
Ён тоне, калі вада ў ім.
Не так важна, што адбываецца вакол нас.
Важна тое, што адбываецца ўнутры нас.


ukampliektavannie — беларуская лацінка

Слова укамплектаванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік укамплектаванне — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове укамплектоўванне + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› укампанава́ны (12)

(14) камплектава́нне ‹

› укампанава́ць (12)

(18) перакамплектава́нне ‹

› укамплектава́насць (17)

(17) раскамплектава́нне ‹

› укамплектава́ны (14)

(18) разукамплектава́нне ‹

› укамплектава́ны (14)

(17) даўкамплектава́нне ‹

› укамплектава́цца (15)

(13) рэфлектава́нне ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

Напалеон