STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова укочванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
уко́чванне мн. уко́чванні |
| Родны каго? чаго? |
уко́чвання мн. уко́чванняў |
| Давальны каму? чаму? |
уко́чванню мн. уко́чванням |
| Вінавальны каго? што? |
уко́чванне мн. уко́чванні |
| Творны кім? чым? |
уко́чваннем мн. уко́чваннямі |
| Месны у кім? у чым? |
уко́чванні мн. уко́чваннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Выйсці хоць і за лапаць, абы не плакаць.
↓
Дзеўкай была — плакала, замуж выйшла — завыла.
— Чаму вы сталі выкладчыкам?
— Разумееш… Калі размаўляць з сабой сам-насам, гэта шызанутасць. А калі размаўляць з сабой пры студэнтах — гэта лекцыя.
ukočvannie — беларуская лацінка
Слова укочванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік укочванне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове украдлівасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› уко́цаць (7)
(9) ско́чванне ‹
› уко́чаны (7)
(11) раско́чванне ‹
› уко́чаны (7)
(10) уско́чванне ‹
› уко́чвацца (9)
(10) выко́чванне ‹
› уко́чваць (8)
(11) прыко́чванне ‹
› уко́шаны (7)
(12) забало́чванне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
