аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова афіцэрыха
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
афіцэ́рыха мн. афіцэ́рыхі |
| Родны каго? чаго? |
афіцэ́рыхі мн. афіцэ́рых |
| Давальны каму? чаму? |
афіцэ́рысе мн. афіцэ́рыхам |
| Вінавальны каго? што? |
афіцэ́рыху мн. афіцэ́рых |
| Творны кім? чым? |
афіцэ́рыхай, афіцэ́рыхаю мн. афіцэ́рыхамі |
| Месны у кім? у чым? |
афіцэ́рысе мн. афіцэ́рыхах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Не хвалі жонку за цела, а хвалі за дзела.
Мая бабуля з Пастаўшчыны казала ЗАДНІЦА ці СРАКА. Аніякай дупы. А ў вас што?
aficerycha — беларуская лацінка
Слова афіцэрыха (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік афіцэрыха — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове афіша + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› афіцэ́рскі (9)
(9) майстры́ха ‹
› афіцэ́рства (10)
(13) паштма́йстрыха ‹
› афіцэ́рык (8)
(6) туры́ха ‹
› афі́ша (5)
(11) неразбяры́ха ‹
› афішава́на (9)
(9) сталяры́ха ‹
› афішава́нне (10)
(7) скачы́ха ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.