Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

уладанне, -я, ніякі род
  1. Дзеянне паводле дзеяслоў уладаць (у 1, 4 знач.).
  2. Тэрыторыя, якая знаходзіцца пад уладай каго-н., пад чыім-н. кіраваннем. Каланіяльныя ўладанні. ▪ [Саля Калёнія] быў крайні паўднёвы пункт уладанняў Рыма ў Афрыцы. ← Віталі Вольскі. / у пераноснае значэнне ужыв. Набірае [вясна] паволі сталасць, Пашырае ўладанні свае. ← Паўлюк Прануза.
  3. устарэлае Нерухомая маёмасць (пераважна зямля), якой валодаюць як уласнасцю. З Нясвіжам звязаны Цімкавічы здаўна. Калісьці мястэчка было радзівілаўскім уладаннем. ← Сцяпан Александровіч. [Аксён] разгортвае скрутак і паказвае настаўніку план. На плане зняты сялянскія землі і сумежныя ўладанні пана Скірмунта. ← Якуб Колас.
  4. пераноснае значэнне Панаванне. Ужо і ночка канчаецца, зараз золак заіграе над зямлёю, раніца.. распастрэ над зямелькаю ўладанне. ← Мікола Нікановіч.

❌

уладанне

гэта

— аб'ект уладання

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова уладанне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	улада́нне мн. улада́нні
Родны каго? чаго?	улада́ння мн. улада́нняў
Давальны каму? чаму?	улада́нню мн. улада́нням
Вінавальны каго? што?	улада́нне мн. улада́нні
Творны кім? чым?	улада́ннем мн. улада́ннямі
Месны у кім? у чым?	улада́нні мн. улада́ннях
Клічная форма	— мн. —

Слова уладанне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік уладанне — у родным, давальным, творным і месным склоне

уладанне

Навігатар

Мемчыкі