мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
улупі́ць — дзеяслоў улу́сны — прыметнік
канцэпт

улус

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова улус
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 улу́с

мн.  улу́сы
Родны
каго? чаго?		 улу́са

мн.  улу́саў
Давальны
каму? чаму?		 улу́су

мн.  улу́сам
Вінавальны
каго? што?		 улу́с

мн.  улу́сы
Творны
кім? чым?		 улу́сам

мн.  улу́самі
Месны
у кім? у чым?		 улу́се

мн.  улу́сах
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

За разумнаю галавою і рукам лёгка.

Прыказка.

нечаканае:
даць петуха ‘вітацца ці развітвацца з кім-н.’, ‘цвёрда абяцаць што-н.’ і інш. (ужыванне выразу суправаджаецца поціскам рукі)

ідыёмы, якія мы страцілі

ulus — беларуская лацінка

Слова улус (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік улус — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове улучальнік + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› улу́каўскі (9)

(5) та́лус ‹

› улу́ніць (7)

(9) гладыё́лус ‹

› улупі́ць (7)

(5) хі́лус ‹

› улу́сны (6)

(5) зулу́с ‹

› улуча́льна (9)

(10) гаму́нкулус ‹

› улуча́льнік (10)

(20) чалавечак-гамункулус ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

паціху