умілаванка

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова умілаванка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	умілава́нка мн. умілава́нкі
Родны каго? чаго?	умілава́нкі мн. умілава́нак
Давальны каму? чаму?	умілава́нцы мн. умілава́нкам
Вінавальны каго? што?	умілава́нку мн. умілава́нак
Творны кім? чым?	умілава́нкай, умілава́нкаю мн. умілава́нкамі
Месны у кім? у чым?	умілава́нцы мн. умілава́нках
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).

На спатканні хлопец з Tinder сказаў, што вельмі моцна любіць жаночыя панчохі. Я спытала, ці не холадна яму ў іх.

umilavanka — беларуская лацінка

Слова умілаванка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: