унармоўванне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова унармоўванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	унармо́ўванне мн. унармо́ўванні
Родны каго? чаго?	унармо́ўвання мн. унармо́ўванняў
Давальны каму? чаму?	унармо́ўванню мн. унармо́ўванням
Вінавальны каго? што?	унармо́ўванне мн. унармо́ўванні
Творны кім? чым?	унармо́ўваннем мн. унармо́ўваннямі
Месны у кім? у чым?	унармо́ўванні мн. унармо́ўваннях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Не плюй у крыніцу: прыдзеш па вадзіцу.

Прыказкі і прымаўкі ў дзвюх кнігах (1976)

Бацька: Сынку, цябе ўсынавілі.
Сын: Што?! Я ведаў гэта! Я хачу сустрэцца са сваімі біялагічнымі бацькамі!
Бацька: Мы твае біялагічныя бацькі. Цяпер збірайся, новыя забяруць цябе праз 20 хвілін.

unarmoŭvannie — беларуская лацінка

Слова унармоўванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: