аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова унушэнне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
унушэ́нне мн. унушэ́нні |
| Родны каго? чаго? |
унушэ́ння мн. унушэ́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
унушэ́нню мн. унушэ́нням |
| Вінавальны каго? што? |
унушэ́нне мн. унушэ́нні |
| Творны кім? чым? |
унушэ́ннем мн. унушэ́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
унушэ́нні мн. унушэ́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Пры пустой галаве — і смех пусты.
— А ты ведаеш, што Іван амбідэкстр?
— Хто?
— Іван.
unušennie — беларуская лацінка
Слова унушэнне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік унушэнне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове унцыя + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› унуша́ць (7)
(8) змушэ́нне ‹
› унушыцца (8)
(9) вымушэ́нне ‹
› унушы́ць (7)
(10) прымушэ́нне ‹
› у́нцыя (5)
(12) самаўнушэ́нне ‹
› унцыя́л (6)
(7) пушэ́нне ‹
› унцыя́льны (9)
(8) апушэ́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.