Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 упор, -а і -у, мужчынскі род
  1. -у. Дзеянне і стан паводле дзеяслоў упіраць — уперці (у 3 знач.) і упірацца — уперціся (у 1 знач.).
  2. -а. Прадмет, месца, у якое ўпіраюцца. Ён [шэф] пяць патронаў у кішэнь, Нагледзеў лепшую мішэнь, Прылёгшы на ўпор, І стрэльбу да пляча прыпёр. ← Кандрат Крапіва. Буфер адыгрывае ў час лоўлі ролю ўпора для рукі пры закідванні насадкі. ← А. Матрунёнак.
  3. -а. Падпора, якая падтрымлівае што-н. І раптам — думка: а што, калі віхура пабярэ сілы, сарве кран з упораў і перакуліць. ← Вісарыён Гарбук. // Прадмет, пры дапамозе якога абмяжоўваецца перамяшчэнне чаго-н. Чыгуначны ўпор. Падлажыць упоры пад калёсы аўтамашыны.
  4. -у; пераноснае значэнне Сканцэнтраванне ўвагі на адным чым-н. У рашэнні Пленума галоўны ўпор робіцца на ўсямернае выкарыстанне аб'ектыўных эканамічных законаў. ← газета «Звязда».
  •••
  Ва ўпор — а) пільна, прама (глядзець, разглядаць каго-, што-н.). Прыпыніўшыся, Рая паглядзела на.. [Севу] ва ўпор і прыжмурылася. ← Уладзімір Карпаў. — Ну што, даражэнькі, будзем рабіць? — нарэшце спытаў Аляксей Аляксандравіч, паклаўшы абодва кулакі на стол і ва ўпор пазіраючы на Пятра. ← Мікола Ваданосаў; б) адкрыта, без хітрыкаў (сказаць, спытаць што-н.). І раптам [Шыковіч] павярнуўся да капітана, спытаў ва ўпор: — Скажыце, Сербаноўскі, па-чалавечы шчыра: а што вы думаеце, пазнаёміўшыся са справай Савіча? ← Іван Шамякін; в) з блізкай адлегласці, амаль упіраючы дула (страляць, расстрэльваць). [Пушка] біла ва ўпор па ганку, што ішоў праз лес. М. ← Ткачоў. Батура страляе з пагана тры разы. Ва ўпор, у росхрыст паркалёвай сарочкі па грудзях. ← Іван Навуменка.