STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова упорнік
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
упо́рнік мн. упо́рнікі |
| Родны каго? чаго? |
упо́рніка мн. упо́рнікаў |
| Давальны каму? чаму? |
упо́рніку мн. упо́рнікам |
| Вінавальны каго? што? |
упо́рніка мн. упо́рнікаў |
| Творны кім? чым? |
упо́рнікам мн. упо́рнікамі |
| Месны у кім? у чым? |
упо́рніку мн. упо́рніках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
І вялізны дом з малой цэглы будуюць.
Да жанчыны яго мары я трошачкі не дамаўчала.
upornik — беларуская лацінка
Слова упорнік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік упорнік — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове упорчывасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› упо́рліва (8)
(8) памо́рнік ‹
› упо́рлівасць (11)
(8) тапо́рнік ‹
› упо́рлівы (8)
(8) тапо́рнік ‹
› упо́рны (6)
(7) шпо́рнік ‹
› упо́руч (6)
(7) шпо́рнік ‹
› упо́ручкі (8)
(11) падрысо́рнік ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
