Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

ахапак, -пка, мужчынскі род
Такая колькасць чаго-н., якую можна панесці, абхапіўшы дзвюма рукамі; абярэмак. Непадобна было, што і.. [Лінкевіч] часам нёс дадому ахапак калгаснай саломы ці канюшыны, а траплялася — і сноп. ← Ігнат Дуброўскі. Толя ідзе да вогнішча з маленькай сякерай у руцэ і з ахапкам сушняку. ← Янка Брыль. Калі паліцэйскі завярнуў на другі бок саставу, чыгуначнік з сілай адсунуў дзверы ў вагоне, схапіў у ахапак Валодзю і кінуў яго туды. ← Васіль Данілевіч.

❌

ахапак

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова ахапак
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	аха́пак мн. аха́пкі
Родны каго? чаго?	аха́пка мн. аха́пкаў
Давальны каму? чаму?	аха́пку мн. аха́пкам
Вінавальны каго? што?	аха́пак мн. аха́пкі
Творны кім? чым?	аха́пкам мн. аха́пкамі
Месны у кім? у чым?	аха́пку мн. аха́пках
Клічная форма	— мн. —

скарбніца

Язык ходзіць, як мянташка па касе.

пра балбатлівага чалавека

— Ты ўпэўнены, што перапісваешся толькі са мной?
— Упэўнены. Чаму ты запытваеш?
— Таму што і Вальжына, і Гануля — гэта я.
— Вось бачыш, толькі з табой.

Слова ахапак (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік ахапак — у родным, давальным, творным і месным склоне

ахапак

Навігатар

Мемчыкі