успадкоўванне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова успадкоўванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	успадко́ўванне мн. успадко́ўванні
Родны каго? чаго?	успадко́ўвання мн. успадко́ўванняў
Давальны каму? чаму?	успадко́ўванню мн. успадко́ўванням
Вінавальны каго? што?	успадко́ўванне мн. успадко́ўванні
Творны кім? чым?	успадко́ўваннем мн. успадко́ўваннямі
Месны у кім? у чым?	успадко́ўванні мн. успадко́ўваннях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).

У Мінску 160 тыс. галубоў, 500 птушак на кожным кв. км.

не ведаю, навошта вам гэтая інфа

uspadkoŭvannie — беларуская лацінка

Слова успадкоўванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: