успаміны

у слоўніках не сустракаецца

гэта

назоўнік
толькі множны лік
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
множналікавы

праскланяць слова успаміны
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	— мн. успаміны
Родны каго? чаго?	— мн. успамінаў
Давальны каму? чаму?	— мн. успамінам
Вінавальны каго? што?	— мн. успаміны
Творны кім? чым?	— мн. успамінамі
Месны у кім? у чым?	— мн. успамінах
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

мара́ — прывід, здань, насланнё

Вось-вось пакажацца звяруга!.. Ды доўга гэта штось патуга — Няма, а быць ужо пара. Цьфу, ты! Што ж гэта за мара? (Якуб Колас)

Ну не могуць беларусы, каб нешта называлася адным словам. На кожны від вадкасці трэба па некалькі слоў: пасудзіна для вады (шклянка-конаўка-кварта-карэц), для віна (келіх-чара), для піва (куфель-кухаль), для гарэлкі (чарка-стопка-кілішак). І толькі каву ды гарбату п'юць з кубка.

мованацыкі: з філіжанкі!

uspaminy — беларуская лацінка

У СЛОЎНІКАХ НЯМА