Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

усплёск, -у, мужчынскі род
1. Дзеянне паводле знач. дзеяслоў усплёскваць — усплёснуць і усплёсквацца — усплёснуцца.
2. Узнятая хваля, а таксама гук, шум, які яна ўтварае. Хвалі беглі на бераг, злізвалі прыбярэжную пену, шумавінне, усплёскамі кідаліся на жоўты пясок. ← Міхась Лынькоў. У гэты ж момант пачуўся ўсплёск: шчупак выскачыў з вады і хапіў блешню. ← Рыгор Ігнаценка. / у пераноснае значэнне ужыв. І кожны чалавек шукае ў гэтым віры колераў маленькі, свой усплёск радасці. ← Янка Сіпакоў.

❌

усплёск

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова усплёск
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	усплё́ск мн. усплё́скі
Родны каго? чаго?	усплё́ску мн. усплё́скаў
Давальны каму? чаму?	усплё́ску мн. усплё́скам
Вінавальны каго? што?	усплё́ск мн. усплё́скі
Творны кім? чым?	усплё́скам мн. усплё́скамі
Месны у кім? у чым?	усплё́ску мн. усплё́сках
Клічная форма	— мн. —

скарбніца

на вуснах мёд, а ў (на) сэрцы лёд у каго — хто-н. знешне ветлівы, далікатны, а спадцішка прычыняе шкоду, непрыемнасці

Гаспадыні на заметку. Папрасіць прабачэння ў гасцей за тое, што ў хаце не прыбрана, куды лягчэй, чым прыбрацца.

Слова усплёск (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік усплёск — у родным, давальным, творным і месным склоне

Навігатар

Мемчыкі

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

Бедная мова.